Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, modernitenin ve teknolojinin insan hayatına etkilerini mizahi bir dille ele alan bir komedi filmidir. Film, sevimli ve sakar karakter Mösyö Hulot'nun, cam ve çelikten oluşan yüksek teknolojili bir Paris'te yaşadığı tuhaf maceraları izleyiciye sunar. Hulot, bir grup Amerikalı turistin şehir gezisine paralel olarak, soğuk ve sterilleşmiş bir kent labirentinde kaybolurken, insani sıcaklığı aramaktadır. Özellikle, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesinde yaşanan kaos, filmin en unutulmaz sahnelerini oluşturur. Tati, olağanüstü yönetmenliğiyle, geniş çekimler ve detaylı görsel şakalar kullanarak diyalogları minimize etmiş, izleyiciyi görsel bir şölene davet etmiştir. Kendisi de başrolde yer alan Tati'nin fiziksel komedi performansı, sessiz film dönemine saygı duruşu niteliğindedir. Film, mimariden günlük yaşamın absürtlüklerine kadar birçok konuda ince eleştiriler sunar. Playtime, sadece bir komedi değil, aynı zamanda 20. yüzyıl şehir hayatına dair derin bir yorumdur. Görsel zenginliği, yaratıcı sahne tasarımları ve zamanının ötesindeki anlatımıyla sinema tarihinde özel bir yere sahiptir. Sanat sineması ve komedi türünü seven her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Film, insan, teknoloji ve mimari arasındaki ilişkiyi düşündürürken, kahkahalar attırmayı da başarıyor.