Park Chan-wook'un yönetmen koltuğunda oturduğu 'I'm a Cyborg, But That's OK' (2006), geleneksel kategorilere sığmayan, türler arası geçişler yapan özgün bir Güney Kore yapımıdır. Film, kendini bir savaş robotu (cyborg) olduğuna inanan Young-goon'un (Im Soo-jung) bir akıl hastanesine yatışıyla başlar. Burada, diğer hastalar gibi kendine özgü psikolojik dünyaları olan bireylerle tanışır. Hikaye, Young-goon'un, insanların ruhlarını ve niteliklerini 'çalabildiğine' inanan Il-sun (Rain) ile kurduğu sıra dışı ve dokunaklı ilişki etrafında şekillenir.

Im Soo-jung ve Rain'in performansları, karakterlerin naif, kırılgan ve bir o kadar da güçlü yanlarını ince bir duyarlılıkla yansıtıyor. Park Chan-wook, alışılageldik 'akıl hastanesi' temsilini bir kenara bırakarak, izleyiciyi karakterlerin içsel gerçekliklerine, renkli ve bazen gerçeküstü görsel bir dille davet ediyor. Film, delilik ve normallik, mekanik ve insani olan arasındaki çizgileri sorgularken, sevginin ve insan bağının en beklenmedik yerlerde nasıl filizlenebileceğini anlatıyor.

'I'm a Cyborg, But That's OK' izlenmesi gereken bir film çünkü sadece bir romantik komedi veya dram değil, aynı zamanda yönetmenin stilize anlatımının ve insan psikesine dair şiirsel yaklaşımının bir örneği. Mizah duygusu, görsel yaratıcılık ve duygusal derinliği bir araya getiren bu film, standart Hollywood anlatılarından sıkılan izleyicilere ferahlatıcı bir alternatif sunuyor. Park Chan-wook hayranları için de yönetmenin daha az bilinen ama bir o kadar çarpıcı eserlerinden biri olarak öne çıkıyor.